Aleksander Jagiellończyk (1461-1506). Syn
Kazimierza Jagiellończyka,
wielki książę litewski od 1492 r., król polski od 1501 r. Aleksander rozpoczął
swoje rządy od wydania przywileju mielnickiego, w którym ustalał wyłączność
decyzyjną Senatu, obradującego pod przewodnictwem monarchy. Ten gest wobec
magnaterii spowodował ostre sprzeciwy szlachty, która pamiętała sprzyjającą
jej politykę poprzedników Aleksandra. Ruch szlachty opowiadał się za zakazem
łączenia stanowisk i godności w jednym ręku oraz za udziałem izby poselskiej
w rządzeniu państwem. To ostatnie zapewniała Konstytucja Nihil novi uchwalona
na sejmie w Radomiu w 1505 r. - król i jego następcy nie ustanowią nic
nowego bez wspólnej zgody senatu i posłów ziemskich. Tak ukształtował się
ustrój polityczny państwa nazywany demokracją szlachecką.
[malarstwo]