August III (1696-1763). Syn Augusta II,
elektor saski i król polski od 1733 r. Panowanie jego zostało narzucone w
wyniku interwencji sił rosyjskich i saskich, które obaliły wybranego króla
Stanisława Leszczyńskiego.
August III, osoba bezwolna, nie podejmował żadnych inicjatyw. Był jednak
popularny wśród dużej części szlachty jako monarcha nie wtrącający się
do niczego, tolerujący samowolę magnatów i ich klienteli. Za jego panowania
znaczenie Rzeczypospolitej spadło do niebytu. Czasy saskie stały się
symbolem ciemnoty i bezruchu, prowadzących do upadku państwa.
Za panowania Augusta III, choć bez jego udziału, zaczęły docierać do Polski
prądy oświecenia i powstawały pierwsze projekty reformy państwa.
[malarstwo]