Jan Kazimierz (1609-1672). Syn Zygmunta III Wazy
i Konstancji Habsburżanki, przyrodni brat
Władysława IV,
ożenił się z wdową po nim Marią Ludwiką Gonzagą, która utworzyła na dworze
silne stronnictwo profrancuskie. Na okres jego panowania przypadają
wojny z Moskwą i najazd szwedzki - "potop", a także wielkie powstanie
kozackie na Ukrainie. Wojska szwedzkie opanowały większość kraju, a król
musiał się schronić za granicą. Kraj znalazł się w stanie rozprzężenia i ruiny.
Król oceniał, że przyczyną nieszczęść wielkiego państwa jest słabość
władzy i samowola szlachty. Jednak próby przeprowadzenia reform wywołały
w 1665 r. wojnę domową zwaną rokoszem Lubomirskiego. Rozgoryczony Jan
Kazimierz abdykował w 1668 r. i wyjechał do Francji. Zmarł w Nevers.
[malarstwo]