Kazimierz Jagiellończyk (1427-1492). Młodszy syn
Władysława Jagiełły
i Zofii Holszańskiej, wielki książę litewski, król polski od 1447 r.
Ograniczył wpływy kardynała Zbigniewa Oleśnickiego i możnowładców z nim
związanych, którzy rządzili Polską za czasów jego poprzednika. Prowadził
aktywną politykę dynastyczną, sadowiąc swego syna Władysława na tronie
czeskim w 1471 r. i węgierskim w 1490 r. Pragnął umocnienia władzy
królewskiej, opierał się na szlachcie, ograniczając wpływy możnowładców.
Kazimierz przyłączył do Polski Prusy Królewskie prowadząc tzw. wojnę
trzynastoletnią z Zakonem Krzyżackim zakończoną pokojem toruńskim.
Zachodnie ziemie państwa krzyżackiego weszły w skład Królestwa. Umocnił
swą pozycję, zapewniając sobie - po latach sporów - prawo mianowania
na stolice biskupie. Należy zaznaczyć, iż biskupi wchodzili do Rady
Królewskiej. Jego długie rządy sprzyjaly rozwojowi gospodarczemu i kulturalnemu
kraju. Polska stawała się mocarstwem europejskim.
[malarstwo]