August II Mocny (1670-1733). Syn Jana Jerzego Saskiego z dynastii
Wettinów, król polski od 1697 r., elektor saski od 1694 r. Dążył do
przeniesienia na stosunki w Rzeczypospolitej swego władztwa absolutnego w
Saksonii, co było przyczyną stałych konfliktów. Nie bacząc na rzeczywiste
interesy polski stał się sojusznikiem cara Piotra I, wciągając kraj w
tzw. wojnę północną, toczoną pierwotnie między Szwecją a Rosją. Król
szwedzki Karol XII najechał Polskę i osadził na tronie
Stanisława Leszczyńskiego
przy poparciu części szlachty. Większość szlachty popierała Augusta II,
który został jednak zmuszony do abdykacji, gdy wojska szwedzkie wkroczyły
w 1706 r. do Saksonii. Klęska Karola XII pod Połtawą w bitwie przeciw
Piotrowi I otworzyła drogę Augustowi do powrotu na tron polski w 1709 r.
Pod rządami Augusta II Rzeczypospolita przestała odgrywać poważniejszą
rolę w stosunkach międzynarodowych.
[malarstwo]