Kazimierz III Wielki

Kazimierz Wielki (1310-1370). Syn Władysława Łokietka, jedyny król w Polsce nazywany Wielkim. Dokończył dzieła zjednoczenia państwa, którego terytorium wzrosło w czasie jego panowania dwukrotnie. Kładł wielki nacisk na rozwój gospodarczy. Mówiono o nim, że zastał Polskę drewnianą, a zostawił murowaną. Opiekował się miastami i handlem, przeprowadził reformę pieniądza, kodyfikował prawo. Założył w Krakowie w 1364 r. pierwszy w Polsce uniwersytet - Akademię Krakowską. W polityce zagranicznej gotów był do kompromisów, co niektórzy mieli mu za złe - gdyż uważał, że Polska wymaga wewnętrznego umocnienia w warunkach pokoju. Jedynym niezłomnym punktem polityki Kazimierza był sojusz z Węgrami. W 1339 r. w Wyszechradzie zawarł on z królem węgierskim układ, w myśl którego w wypadku jego bezpotomnej śmierci tron polski miał przypaść Andegawenom. Był ostatnim z wielkiej dynastii Piastów i jego śmierć przyjęta była ze smutkiem i niespokojnymi pytaniami o jutro. [malarstwo]